Lege panden die gezamenlijk een blauwgeschilderd kunstwerk vormen. Een verlaten loods die wordt ingericht als fietsenstalling. Een hotelkamer in de stijl van een stationsrestauratie wordt ingericht als uitkijkpunt over de bouwput. De tijdelijke ruimte in grote bouwprojecten zoals Spoorzone Delft brengt unieke kansen met zich mee voor de creatieve sector.
Begin 2009, het stationsgebied in Delft oogt onveranderd. Reizigers drommen zich over de trappen naar het station, bussen en taxi’s rijden af en aan om het omliggend gebied te ontsluiten. Toch valt de oplettende toeschouwer iets op. De huizen in de Spoorzone bieden een verlaten aanblik. In de aanloop van de komst van de spoortunnel worden de huizen aan het einde van dat jaar gesloopt. Dergelijke leegstand kan zich gemakkelijk ontwikkelen tot een bedreiging voor de leefbaarheid en veiligheid van het stationsgebied. Voor een aantal ondernemers biedt deze situatie juist een kans om producten te ontwikkelen.
Lotti Hesper ontwikkelde in opdracht van de Werkplaats Spoorzone het project ‘De Blauwe Panden’. De leegstaande panden aan de Houttuinen werden met kunstwerken van 70 schoolkinderen, vele cursisten van de Vrije Academie voor de Kunsten, graffitikunstenaars en tekstschrijvers omgetoverd tot een opzienbarend kunstwerk langs het stationsplein. Het kunstwerk was de markering van de nog nauwelijks zichtbare transformatie.
Het busstation en de bewaakte fietsenstalling werden enkele maanden later verplaatst naar de andere zijde van het station. De buitenkant van het voormalig ‘Van Gend en Loos’ gebouw oogde op dat moment vervallen en verlaten. De Werkplaats Spoorzone werkte samen met graffitikunstenaars om het gebouw opnieuw te ‘stylen’. De graffitikunstenaars werden hierbij betrokken omdat hun legale graffitiplek, de Irenetunnel, door de komst van de spoortunnel zal verdwijnen. Het resultaat van de samenwerking was een blauwgeschilderde fietsenstalling waarop de kunstenaars op een vernieuwende wijze met graffiti aan het werk gingen. In stijl van Vermeer werd de fietsenstalling van alle zijden voorzien van stadsgezichten. Daarnaast werd een gedichtenwedstrijd uitgeschreven waaraan iedereen kon meedoen. De grote hoeveelheid inzendingen getuigt van een grote betrokkenheid van Delftse bewoners bij het project.
‘Iets wat verdwijnt is niet weg, het verstopt zich alleen’ is de dichtregel die de fietsenstalling in grote letters siert. De Werkplaats Spoorzone wil de identiteit van het gebied, die zich met het spoor onder de grond lijkt te verstoppen, nadrukkelijk terugbrengen in de Spoorzone. Het gebied biedt namelijk ook tijdens de bouw talrijke ‘one-time-opportunities’. Zo organiseerde Ciccionina, in samenwerking met Werkplaats Spoorzone, het Ontspoord kunst- en muziekfestival, op het leegstaande bedrijventerrein naast het stationsplein, dat enkele weken later gesloopt zou worden.
Door het ontwikkelen van dergelijke initiatieven wil de Werkplaats Spoorzone de creatieve economie stimuleren. Met het oog op de uiteindelijke situatie is het ontwikkelen van een culturele identiteit al in de tijdelijke situatie relevant. Deze uitspraak bouwt voort op de verwachting dat de huidige culturele activiteiten een repeterend karakter gaan krijgen die leiden tot een natuurlijke invulling van het uiteindelijke gebied. De Werkplaats Spoorzone daagt heel Delft uit om te helpen scheppen in de Spoorzone. Doe Ook Mee!
