Een dichter aan het woord

Treinsleur 5 

als de trein
de hel verlichte anonimiteit
van de tunnel binnen glijdt
op volle snelheid
dan weet je
dat ‘ie komt
dat ‘ie gaat
't maakt niet uit
hoe vroeg
hoe laat
als ‘ie maar komt
als ‘ie maar gaat
spoor over spoor
als ‘ie maar komt
als ‘ie maar gaat
in een bocht
of rechtdoor
waar ook naar toe
met wie wat of hoe
als ‘ie maar komt
als ‘ie maar gaat
over de wissel
langs het perron
rondon don don rondon don don
rondon don don rondon don don
rondon don don rondon don don
rondon don don rondon don don
rondon don don rondon don don
als ie maar komt
als ie maar gaat
over de wissel
langs het perron
als ie maar stopt
en mij binnen laat
met sissende deuren
een schril gefluit
daar dendert de trein
de tunnel weer uit
rondon don don rondon don don
rondon don don rondon don don
over de wissel
weg van ‘t perron
leeg het station
rondon don don rondon don don
rondon don don rondon don don

© Jaap Montagne

Context van het artikel

Lees ook het gedicht van Joz Knoop: 'Treintunnelvisie'